به گزارش کردپرس،  گزارش تازه روزنامه تلگراف نشان می‌دهد یگان‌های مدافع زنان (YPJ) کرد سوریه، نیروی نظامی تماماً زنانه کردهای سوریه که نقشی تعیین‌کننده در شکست داعش داشت، از تحویل سلاح و انحلال خود در برابر نیروهای وابسته به دولت مرکزی سوریه خودداری می‌کند. این یگان که در اوج جنگ با داعش حدود ۲۴ هزار رزمنده زن داشت، اعلام کرده است حتی پس از توافق اخیر میان نیروهای کردی و دولت دمشق، به فعالیت نظامی خود ادامه خواهد داد.
به گفته فرماندهان YPJ، رویارویی کنونی صرفاً یک مناقشه ارضی نیست، بلکه مستقیماً به سرنوشت نظام خودگردانی کردها و حقوق زنان در شمال و شرق سوریه گره خورده است. روکسان محمد، سخنگوی یگان‌های مدافع زنان، در گفت‌وگو با تلگراف در قامشلو ـ مرکز اصلی مناطق خودگردان کردها ـ می‌گوید: «به‌عنوان یک زن، چرا اسلحه به دست گرفتم؟ چون می‌بینم جامعه‌ام، نظام خودگردانی و هویتم در خطر است. شاید پدر و برادر داشته باشم، اما دفاع از خودم بر عهده خودم است.»
یگان‌های مدافع زنان بخشی از ساختار نظامی تحت رهبری کردها بودند که با حمایت ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا علیه داعش جنگیدند. نیروهای زن YPJ در آزادسازی مناطق تحت کنترل داعش نقشی محوری ایفا کردند و در تثبیت یک اداره خودگردانِ به‌رسمیت‌نشناخته‌شده مشارکت داشتند؛ منطقه‌ای که حدود چهار میلیون نفر در آن زندگی می‌کنند.
از آغاز سال جاری میلادی، دولت مرکزی سوریه عملیات نظامی گسترده‌ای را در این مناطق آغاز کرده است. بنا بر برآوردهای کردی، این حملات به از دست رفتن حدود ۸۰ درصد از مناطق تحت کنترل نظام خودگردانی انجامیده و کردها را ناچار به پذیرش آتش‌بس و توافقی کرده که منتقدان آن را نامتوازن و مبتنی بر فشار خارجی توصیف می‌کنند.
روکسان محمد در این‌باره می‌گوید: «اگر مسیر، مسیر جنگ باشد، ما آماده دفاع هستیم. اگر مسیر، مسیر صلح باشد و این توافق از حقوق مردم و ساختار خودگردانی محافظت کند، ما هم از آن حمایت می‌کنیم.»
بر اساس متن توافق، قرار است نیروهای کردی در قالب سازوکارهای ادغام‌شده با ساختارهای رسمی سوریه فعالیت کنند، اما همچنان اختلاف نظر جدی میان دمشق و نمایندگان کرد درباره دامنه اختیارات، نحوه ادغام و میزان استقلال عملی وجود دارد؛ توافقی که به گفته ناظران، با نقش‌آفرینی مستقیم واشنگتن شکل گرفته است.
در متن رسمی آتش‌بس، نامی از یگان‌های مدافع زنان برده نشده است. با این حال، سخنگوی YPJ می‌گوید این نیروها به‌عنوان یک ساختار نظامی مستقل در درون نیروهای کردی به فعالیت خود ادامه خواهند داد. او یادآور می‌شود که احمد الشرع، رئیس‌جمهور کنونی سوریه، در ابتدای جنگ داخلی به‌عنوان رهبر جبهه النصره ـ گروهی جهادی وابسته به القاعده ـ وارد سوریه شد و در همان سال‌ها با نیروهای YPJ درگیر بود.
به گفته محمد، «نقش نیروهای زن در نبرد با داعش و گروه‌های جهادی از جمله جبهه النصره، نقشی حاشیه‌ای نبود. بنابراین، حذف زنان از ساختارهای نظامی آینده برای ما قابل‌قبول نیست.»
در مقابل، دولت مرکزی سوریه از نظر ایدئولوژیک با حضور سازمان‌یافته زنان در ساختارهای نظامی و سیاسی مخالف است و به‌نظر می‌رسد به‌دنبال ادغام فردی نیروهای کرد در ارتش سراسری سوریه و پایان دادن به ساختارهای نظام خودگردانی باشد.
روز دوشنبه، ورود محدود نیروهای دولتی به مناطق خودگردان با تنش همراه شد. گزارش‌ها از درگیری‌های پراکنده میان نیروهای امنیتی محلی و عناصر همسو با دولت حکایت دارد و برخی تصاویر منتشرشده، نمایش نمادهایی را نشان می‌دهد که پیش‌تر با گروه‌های جهادی از جمله داعش مرتبط دانسته می‌شد.
در حال حاضر، یگان‌های مدافع زنان همچنان در مواضع عملیاتی حضور دارند، امنیت شهرهای کردنشین را تأمین می‌کنند و مسئولیت حفاظت از مراکز نگهداری زندانیان داعش ـ از جمله اردوگاهی که شمیمه بیگم، شهروند بریتانیایی، در آن نگهداری می‌شود ـ را بر عهده دارند. هم‌زمان، ایالات متحده در حال انتقال تدریجی زندانیان داعش به عراق است؛ اقدامی که می‌تواند زمینه را برای فشار نظامی تازه دولت مرکزی و تضعیف کامل ساختار خودگردانی فراهم کند.
روکسان محمد تأکید می‌کند: «همکاری ما با ائتلاف بین‌المللی صرفاً تاکتیکی بود. از ابتدا می‌دانستیم مأموریت آن‌ها محدود به مقابله با داعش است.»
او می‌افزاید که صرف‌نظر از سرنوشت آتش‌بس، یگان‌های مدافع زنان کنترل تجهیزات زرهی و تسلیحات سنگین خود را حفظ خواهند کرد. به گفته او، نیروهای همسو با دولت مرکزی که پیشینه جهادی دارند، تهدیدی وجودی برای زنان کرد محسوب می‌شوند. این زنان طی یک دهه گذشته، علاوه بر ساختارهای نظامی، نهادهای سیاسی و مدنی ویژه زنان را در چارچوب نظام خودگردانی ایجاد کرده‌اند.
در پایان، با نزدیک شدن نیروهای دولتی به قامشلو، سخنگوی YPJ می‌گوید: «ممکن است فشارها افزایش یابد، اما ورود به سرزمین ما بدون هزینه نخواهد بود. ما آماده‌ایم.»